Ronde van Nijmegen

Afgelopen zondag heeft Meindert met broers en neefjes zijn laatste voorbereidende training gedaan voor onze fietstocht door Engeland.
De Ronde van Nijmegen is een toertocht van 125 kilometer dus korter dan de Amstel Gold Race en met minder hoogte kilometers. Achteraf begrijpt Meindert waarom Willem niet is meegegaan.
Omdat mijn dikke banden Santos al helemaal is klaargemaakt voor de tocht in Engeland besloten deze tocht op mijn racefiets te doen wat het in theorie alleen maar makkelijker zou maken.
Al vrij snel na de start ging een blessure, volgens mij een spierverrekking in de linkerborst na een verkeerde til-actie, mij parten te spelen. Behalve een zeurende spierpijn bleek ik bij bovengemiddelde inspanning niet diep te kunnen inademen. Lekker doorfietsen en klimpartijen vergde veel energie en kracht. De enige echte klim van formaat, de Holleweg in Berg en Dal met een stijgingspercentage van 11 % over 1 kilometer, was zelfs te veel waardoor ik een paar honderd meter moest lopen.
De andere tegenvaller was het weer. De voorspellingen voor de dag waren slecht maar omdat ze er qua voorspellen vaak naast zitten bekeken wij de situatie positief en was er geen reden om niet aan de tocht te beginnen. Dit bleek een misvatting want alle voorspellingen kwamen uit en bleken achteraf nog positief ingeschat. Tijdens de start was het droog en leek er een zonnetje door te komen. Wij waren Nijmegen nog niet uit of het begon al te regenen en de wind was meer dan wij hadden verwacht. Het is tijdens het fietsen nagenoeg niet meer droog geweest en het bleef hard waaien.
Op een gegeven moment leek het mij, een week voor ons vertrek naar Engeland, niet meer verantwoord om door te gaan. Na ongeveer 79 kilometer was er een mogelijkheid door te steken naar de route van de 75 kilometer. Ik heb deze kans met twee handen aan het stuur aangegrepen. Na 4 uur en 15 minuten fietsen ging ik in Nijmegen over de finish. Volgens het computersysteem van de organisatie, je fietst met een computerchip aan je fiets, had ik de “125 kilometer” met een gemiddelde gefietst van ruim 29 kilometer per uur. Zo op het oog een pracht prestatie. Mijn fietsnavigatie was echter onverbiddelijk en minder makkelijk te bedonderen. In totaal had ik 87 kilometer gefietst wat een gemiddelde geeft van ruim 20 kilometer per uur, inclusief de rusten.
Verkleumt en met geen droge vezel aan mijn lijf bij de auto aangekomen.

Achteraf bekeken was dit misschien wel de beste meteorologische voorbereiding voor de fietstocht in Engeland. Veel erger zullen wij het daar niet krijgen.

En Willem………..je had groot gelijk om niet mee te gaan.

Mijn fysieke klachten zijn volgens de fysiotherapeut ontstaan omdat de aanhechting van een rib bij de ruggenwervel uit zijn positie was. Een kwartier op de pijnbank, kraken van rib en ruggenwervel, tranen in mijn ogen (van emotie),vervolgafspraak en een handje vol oefeningen moet een verantwoorde start van ons fietsavontuur mogelijk maken.